GO!72 OVER CULTUUR EN UITGAAN IN 072.

10 X PER JAAR 102.000 STUKS HUIS AAN HUIS IN ALKMAAR, HEERHUGOWAARD, BERGEN, HEILOO, LANGEDIJK, EGMOND, SINT PANCRAS, SCHOORL

Verrassend Alkmaar

06-10-2013

Woensdag 26 september stond ik in de Langestraat. Ik had net een mooie wandeling gemaakt langs de grootste tractoren die ik ooit gezien had. Op de Paardenmarkt stond er een gele tractor, twee keer zo groot als een normale burger met grijparmen om bang van te woorden. Het leek wel het aanvalsvoertuig waarmee de heldin Ripley groene monsters te lijf gaat in de Alien filmreeks. Daarnaast stond een groene tractor, hij was een stuk kleiner maar twee keer zo dik met een apparaat om graan te maaien. Tenminste daar ging ik van uit, ik heb er geen verstand van.
Ik ben altijd al een stadsjongen geweest. 21 jaar woonachtig in Alkmaar en nu bijna een half jaar woonachtig in Amsterdam. Dichterbij de natuur en de landbouw heb ik niet gewoond (op een halfjarige uitstapje naar Zweden na). Ik kan met de volle 100% zeggen dat tractors mij niet boeien. Ik vind ze niet interessant, ze rijden veels te sloom en ze zien er niet zo sexy uit als een Porsche 911. Toch bleef ik staan en keek ik met een bewondering naar de tractors. Ik heb daar ongeveer een minuut gestaan, mond open en verstand op nul toen ik mijn zak voelde trillen. Heel even dacht ik dat ik te maken had met een  fantoomvibratiesyndroom totdat er ook nog eens geluid vandaan kwam. Ik was te laat.

Rennend langs het Canadaplein kwam ik de Langestraat op. Zoals verwacht stond de welbekende draaiorgel geld te vragen aan de mensen met een uiterst populair melodietje. Het was 10:15 en erg druk in de straat, kraampjes met posters die ik door mijn snelheid niet kon lezen en hippies voor het stadshuis. Gelukkig, ik ben op tijd.
Voor mijn werk had ik met drie andere demonstrateurs een afspraak met een wethouder en de man van de IT van gemeente Alkmaar.

Verbeterdebuurt heet mijn nieuwste project voor mijn werk en het was tijd voor de eerste ontmoeting met mijn opdrachtgever. Vandaar mijn afspraak op het stadskantoor. We werden begeleid naar de Bourgnezaal. Prachtig gewoon. Middeleeuwse schilderijen, fabelachtige kasten en servies dat je niet vies wilt maken. Na mijn succesvolle overleg aan een grimmige tafel kreeg ik de vraag of ik een rondleiding in het stadshuis wou. Nu moeten jullie weten, de enige keer dat ik ooit eerder in het stadshuis ben geweest was toen ik acht was en mijn ouders gingen trouwen. Terwijl ik echt al duizenden keren - zonder te overdrijven - langs het gebouw ben gelopen zonder te weten waar mijn gemeente haar snode plannen uitvoert.

Mijn antwoord was dan ook een overtuigende JA, natuurlijk. Daar gingen wij dan, langs de pijnbanken van Alkmaar - waar niet geheel ontoevallig een visitekaartje van een wethouder lag - , door de zaal waar de gemeenteraad vergadert over Alkmaar haar toekomst , voorbij de kamers van de wethouders, door de binnentuin en de trouwzaal en uiteindelijk langs de kamer van de burgemeester. Ik vraag mij nog altijd af wat er in het grote cadeau op zijn bureau zat.
Bij afscheid moet ik het toch nog even vragen: Wat is er vandaag in de stad aan de hand? Wist je dat niet, het is de dag van de landbouw. Elke laatste woensdag van september. En verrek, als ik langs het Waagplein loopt zie daar allemaal vee rondlopen.


 

QUILFORT FREDERIKS 

Reacties:


Agenda

Geen optredens

Go!72 op Twitter


Nieuwsbrief


© 2013 WHC Media

Website gebouwd doorNetweters